گات ۲۰ خرداد ۱۴۰۵

این روزها اتفاقاتی برای ما قابل پذیرش شده که چند سال پیش حتی فکرش را هم نمی‌کردیم. این روزها خیلی از ما که در دنیای اینترنت فعال هستیم، این احتمال را در پس ذهنمان داریم که هر روز ممکن است آخرین روز دسترسی ما به اینترنت باشد و فردا ممکن است اینترنت به طور کامل بسته یا قطع شود. با این ذهنیت کار کردن و فعالیت در دنیای آنلاین شبیه به راه رفتن روی لبه‌ی تیغ است. انگار هر صبح که بیدار می‌شویم ممکن است دیگر نتوانیم امکاناتی که دیروز داشته‌ایم را استفاده کنیم. مثلا کسی که در حال کار روی پروژه‌ای بود و یا دانشجویی که در حال کار روی مقاله‌ای بود، همه با این ذهنیت روز را شروع می‌کنیم که ممکن است فردا دیگر اینترنتی نباشد و هر روز و هر شب شبیه به جهنمی از ترس برای فردا خواهد شد.
به وجود آمدن این ذهنیت باعث بیمار شدن و در نهایت نابودی بازار کسب و کارهای آنلاین خواهد شد. البته صحبت در این مورد شاید بیشتر شوخی به نظر برسد چرا که اصلا در کشور ما اهمیت چندانی به این موضوع داده نمی‌شود و بیشتر به عنوان شوخی قلمداد می‌شود و انسان حس می‌کند که دارد وقتش را با گفتن و مطرح کردن این موضوعات تلف می‌کند. در هر حال چنین موضوعاتی باعث کاهش سرمایه گذاری و رشد این حوزه‌ می‌شود و عملا افراد فعال در این حوزه هر روز کمتر و کمتر خواهند شد و سرانجام بلاگ بیان بر سر کل بازار آنلاین ایران خواهد آمد. البته بعید است که بتوان جلوی تکنولوژی را گرفت و نمی‌توانیم پیش بینی خاصی بکنیم. با این حال می‌بینیم و حس می‌کنیم که هر روز وضع بدتر و بدتر می‌شود، روند امیدوار کننده‌ای را سپری نمی‌کنیم.

گزارش تحلیل | حکمت حملات و درگیری اخیر 🪖

این روزها انگار تصمیم گیران کشور ما تصمیم به انجام یک بازی خطرناک گرفته‌اند. فردا جام جهانی فوتبال در قاره آمریکا شروع می‌شود و از طرفی کشور ایالات متحده یکی از میزبان‌های این مسابقات است. فشارهای مدنی برای اتمام جنگ در آمریکا هم کم نیست و از این سمت فرصتی برای حمله پیش دستانه ایجاد شده که فشاری ایجاد کرده تا امتیازاتی را دریافت کنند. با این حال این بازی بسیار خطرناک است چرا که اگر این فشارها از حد و اندازه خود فراتر روند بعید می‌دانم که آمریکا بتواند تحمل کند و جنگ بزرگتری به راه خواهد افتاد. اما بازی سیاست و جنگ بسیار کثیف است، ممکن است جنگ بعد از جام جهانی از آن طرف شروع شود و هیچ چیزی در این وضعیت قابل پیش‌بینی نیست اما در نهایت می‌توان گفت که بازی خطرناکی است و این بازی ممکن است به قیمت جان و آینده بسیاری از ایرانیان تمام شود.

تحلیل | وقتی سرت شلوغه ولی همچنان وبلاگ می‌نویسی 📕

در نهایت هر کدام از ما در زندگی برای امرار معاش مشغول انجام کاری هستیم و بعضی از هفته‌ها و ماه‌ها فشار کار بسیار بالا می‌رود به شکلی که حتی نمی‌توانیم کارهای عادی روزمره خودمان را به شکل سابق پیش ببریم، چه برسید به وبلاگنویسی. این این زمان است که وبلاگ‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند. کسانی که وبلاگنویسی برایشان اولویت بالایی دارد و کسانی که وبلاگنویسی برایشان خالی از اولویت است. البته این وضعیت ثابت نیست و آدم در طول زمان تغییر می‌کنند با این عدم فعالیت این پیام شناختی خاصی دارد برای مخاطب وبلاگ که این وبلاگنویس، اهمیت چندانی برای وبلاگش قائل نیست و از طرفی هم کم کم دست و دل وبلاگنویس به نوشتن نخواهد رفت.
من در طول چندین سالی که وبلاگنویسی می‌کنم متوجه شدم که وبلاگنویسی یک قسمت مجزا از زندگی نیست و یک جورهایی قسمتی از زندگی است و شما چه وبلاگنویس باشید یا تولید کننده محتوا در اینستاگرام یا تلگرام فرقی نمی‌کند، در نهایت می‌بایست قسمتی از هر روزتان محتوا باشد و یا در آن روز شلوغ در زمان استراحت، در پس زمینه ذهنتان به ایده‌های محتوایی فکر کنید یا دفترچه یا اپلیکیشن یادداشت برداری مناسبی برای ثبت و دسته‌بندی افکار و ایده‌هایتان داشته باشید تا بتوانید این مسیر را پیش بروید وگرنه با وزیدن هر بادی در زندگی یا مشکلات کاری و سر شلوغی، اولین چیزی را که قربانی می‌کنید، وبلاگنویسی است.

تحلیل | بازار سرویس‌های وبلاگدهی این روزها 💻️

این روزها انگار بازار سرویس‌های وبلاگدهی کمی داغ شده و هر چند وقتی یک سرویس جدید رونمایی می‌شود و کاربران و وبلاگنویس‌های ناراضی از یک سرویس به سرویس دیگری مهاجرت می‌کنند تا خانه‌ی آنلاین جدیدی را به جای بلاگ بیان انتخاب کنند اما واقعیت این است که هیچ سرویس کاملی وجود ندارد و وجود نخواهد داشت و بهترین روش شاید فکر کردن به اولویت‌های ما باشد. اینکه در این مدت که وبلاگنویسی کرده‌ام کدام قسمت از یک سرویس وبلاگدهی برایم اهمیت بیشتری داشته است. مثلا وبلاگنویسی با توجه به شرایط پیش آمده برای بلاگ بیان، ماندگاری و آینده سرویس وبلاگدهی و تیمی که پشت آن سرویس کار می‌کند برایش مهمتر شده است، فرد دیگری مستقل بودن وبلاگ و میزبانی وبلاگ توسط خودش برایش اهمیت پیدا می‌کند. فرد دیگری برایش به روز بودن سرویس و توسعه‌ی مداوم سرویس برایش اهمیت دارد و بسیاری از موارد دیگر که بسته به تجربه و افکار هر فردی می‌تواند متفاوت باشد. فقط لطفا در انتخاب سرویس وبلاگدهی عجولانه تصمیم نگیرید و تحقیق و تست انجام دهید و تقصیر مشکلات و انتخابتان را گردن محصول ایرانی نیاندازید. مهم نیست انتخاب شما یک نرم افزار ایرانی یا غیر ایرانی باشد، شما مجبور نیستید و این انتخاب شماست، پس لطفا تصمیمی نگیرید که به کل شما را از وبلاگنویسی پشیمان کند و اگر هم در تصمیم گیری شک دارید یا سوالی دارید که نیاز به همفکری دارد، می‌توانید در انتهای همین پست در قسمت کامنت‌ها سوالتان را مطرح کنید تا بنده یا دوستان صاحب نظر ما بتوانند در این انتخاب به شما کمک کنند.

تحلیل | کسانی که مدت‌هاست وبلاگ نمی‌نویسن 🥀

بعضی از دوستان هستند که دیگر از وبلاگنویسی ناامید شدند و مدت‌هاست که از این دنیا فاصله گرفته‌اند. این شرایط من را به یاد گیاهان زیبایی در گلدان می‌اندازد که به آن‌ها آب نداده باشید و در حال خشک شدن باشند و به واقع وبلاگ‌ها و وبلاگنویسانی داریم که این گیاه زیبای استعداد و توانایی وبلاگنویسی و تولید محتوایشان در حال خشک شدن و در حال مردن است.
این اتفاق هم بیشتر از مشکلات بسیاری که وب فارسی و کشور ما ایران در حال تحمل آن است هم نشات می‌گیرد. اینطور مواقع ناخودآگاه به یاد ضرب المثل معروف «به جای نفرین به تاریکی، شمعی روشن کن» می‌افتم. راستش هر چقدر به بد بودن شرایط و زمانه و سرویس‌های وبلاگنویسی و این‌ها نفرین کنید و بگویید که وبلاگنویسی دیگر به پایان رسیده، بیشتر باعث ناراحتی و درد کمتر برای ادامه‌ی مسیر قبل می‌شود و هنر وبلاگنویسی و تولید محتوای شما در همین حال به هدر می‌رود. اما اگر وبلاگنویسی را در مسیر و بستر و روش بهتری ادامه دهید ممکن است همان کارکرد شمع را داشته باشد و دنیا را با شمع خودتان روشن کنید و حتما قلم شما برای بسیاری ممکن است راهگشا و ارزشمند باشد و سبک زندگیتان را دگرگون کند.