تا حالا به این دقت کردین که چرا ما به عنوان هم نسلی و هم دورهای یا یک ملت، احساس مشترک، خاطرات مشترک و ارتباط خاصی با همدیگه داریم؟ مثلا انیمهی چوبین برای بچههای دهه شصت یک خاطره مشترک هست یا انیمهی فوتبالیستها برای بچههای دهه هفتاد یک احساس مشترک ایجاد میکنه و آهنگهای کی پاپ و سریال اسکویی ...
همیشه از خانواده و اطرافیان و دوستان دیدم و شنیدم که میگن «فلانی رو ببین !!!» ببین فلانی به کجا رسیده؟ ببین فلانی چقدر درسش از تو بهتره؟ چقدر خوب کار میکنه؟ یا فلانی چقدر آدم خوبیه؟ انقدر از این مثالها هست که تمومی ندارن. همیشه سعی میکنن ما رو توی یک رقابت قرار بدن تا مثلا تشویق بشیم که حرکت کنی ...
تا حالا از این زاویه به کار پدر و مادر دقت کردین که بچهای به دنیا میارن و سالها ازش نگهداری میکنن، براش هزینه میکنن و در آخر ازش انتظار دارن که موفق بشه یا ازدواج کنه و نوههاشون رو ببینن و برن سر زندگیشون؟ من شاید بشه گفت خیلی به این موضوعات دقت میکنم. بیشتر پدر و مادرها (نه لزوما همه چون مثال ...